Pokrywka XCIX

Jakoś ostatnio jeżyk niemiecki zdominował nam tego bloga. Czas więc obrócić swe oczy na wschód. Ale nie za daleko, żeby inny język się nie daj Bóg nie pojawił...

Czyli lądujemy w stolicy kraju naszego, Warszawie. Mam już stąd sporo pokrywek, ale ostatnio bywam w stolicy regularnie, poruszam się po niej oczywiście rowerem, więc i zdobycze są.

Ostatnio trafiłem w okolicy mostu Gdańskiego na takie oto znalezisko. Nie wiem, czy to klasyczna pokrywka kanałowa. Może i nie. Ale kształt okrągły jest, i materiał żeliwny jak trzeba. Do bloga pasuje.

Tylko pamiątka nieco smutna, bo dotyczy katastrofy kolejowej. Ale poza tym stworzona dla takiego fana rowerów jak ja - przedstawia bowiem koło roweru. A upamiętnia inżynierów, mających znaczący wkład w rozwój infrastruktury rowerowej stolicy. Z tego co wyszukałem było ich dwóch. Koledzy, zatrudnieni w firmie zajmującej się projektowaniem infrastruktury komunikacyjnej. Wracali pociągiem ze szkolenia dotyczącego bezpieczeństwa ruchu drogowego. Zginęli obaj.

Pokrywka XCVIII

Nowa warszawska zdobycz. Dziewiąta na tym blogu.

Kółeczko nieciekawe, bo z betonową wstawką, ale za to z napisami w obcych językach. Język niemiecki i język francuski. Niemiecki język w Warszawie w roku 2018? Ktoś na pewno za to odpowie. 

Słówko "Separator" już się nam przewijało w postach. Oznacza separator. Pozostaje tajemnicze słowo abscheideranlage... Pamiętacie ostatnią wrocławską pokrywkę i jej nazwę po przetłumaczeniu z niemieckiego. Pokrywka nazywała się separator separator. Ta pokrywka nazywa się zaś "Oddzielacz separator separator". Czyli w sumie na język ludzi tłumacząc: "Oddzielacz oddzielacz oddzielacz". Albo Ci wodociągowcy to jakieś głuptaki albo jak nie łapię dowcipu.

Pokrywka XCVII

Wrocław. Stolica Dolnego Śląska. Miasto znanego, niemieckiego detektywa Eberharda Mocka. Wszystko co w nim po niemiecku, na pewno jest stare i zabytkowe. Pokrywki na pewno też. Na przykład ta o numerze 59 z wpisu z 30 grudnia 2014 roku (tutu). Jak coś ma napis Breslau - znaczy zabytkowe.

Dzisiejsza pokrywka to sąsiadka numeru 59. Długo czekała na publikację, bo sądziłem, że dwa Niemce koło siebie to będzie przesada. I nuuuda. Dzisiejsza pokrywka, sądziłem długo, musi też być zabytkowa. Bo po niemiecku tam napisane niemieckie słowa.

Kiedy jednak nadszedł czas publikacji, siadłem do tego napisu. Abscheider Separator. Separator to była taka firma kiedyś w Wałbrzychu. Może nie brzmi jakoś szczególnie po germańsku. Ale po polsku też nie. Za to Abscheider. Jak nazwisko folksdojcza. Sama esencja niemieckości. Dobra. Wrzucam to do translatora wujka Gógla.

Wrzucam to do translatora i okazuje się, że abscheider to... separator. Czyli pokrywka nazywa się Separator Separator. Masło maślane. Siostry sisters...

I mam kłopot. Bo wychodzi na to, że albo Niemcy przed wojną mieli dwujęzyczne pokrywki (tylko po co?). Albo ktoś tu udaje, że pokrywka jest stara a tak naprawdę jest nowa (tylko po co?). Eberhardzie Mocku, to zagadka godna Ciebie!

Pokrywka XCVI

Małe Szczawno-Zdrój ma na tym blogu aż pięć pokrywek. To sporo. Więcej ma tylko sam imperialny Wałbrzych i sto razy większa Warszawa. Nigdy tego nie robiłem, ale gdyby tak przeliczyć liczbę pokrywek na jednego mieszkańca, to Szczawno byłoby bezkonkurencyjne.

Ale co z tego, gdy żadna z tych pokrywek nie była szczawieńska. Dwie były wałbrzyskie. Dwie literkowe a piąta - warszawska. Długo sądziłem, że nasze uzdrowisko nie zdecydowało się na produkcję własnych krążków. 

Aż tu któregoś razu, na samym głównym deptaku w Parku Zdrojowym spojrzałem pod nogi. I co? I jest!

Pokrywka całkiem niezwykła. W reprezentacyjnej części położona wskazuje swoją wysokość nad poziomem morza i współrzędne geograficzne. Ma również elementy róży wiatrów - ale nie sprawdzałem, czy strzałki wskazują prawidłowe kierunki. Generalnie genialnie. Takiej pokrywki to ja jeszcze nie widziałem. Ciekawy jestem jej historii. Próbowałem nawet coś tam poguglać z nazwiskiem fundatora, ale bez większych sukcesów.

Tak czy siak proszę Państwa oto pokrywka szczawieńska numer sześć!

PS. Tak do końca nie jestem pewien, czy to w ogóle jest pokrywka... Wygląda jak pokrywka, ale czy tam pod spodem jest jakiś kanał?

Pokrywka XCV

Mógłby ktoś powiedzieć, że w mieście ceramiki, próżno szukać żeliwnych pokrywek. Ktoś mógłby też powiedzieć, że w mieście ceramiki pokrywki powinny być ceramiczne. A przynajmniej takie niebieskie w grochy.

Ale nie. Miasto Bolesławiec pokrywki ma tradycyjne, twarde i okrągłe. Na pokrywkach herb. Herb przedstawia blankowane mury obronne z trzema wieżami. Poniżej widnieje tarcza z charakterystycznym orłem dolnośląskim. Klasyka. Pokrywka podoba mi się, bo cały ten obrazek leży jakby na bąbelkowej folii. Ktoś miał poczucie humoru...

Pokrywka XCIV

Niezawodne miasteczko Lądek Zdrój od 2015 roku dzierży palmę najbardziej odległego miejsca Wałbrzyskiego Imperium Pokrywkowego (link). Dziś po raz drugi na blogu. Cytat z filmu o Lądku był poprzednim razem. Dziś więc w innym tonie.

Tajemnicza pokrywka dostrzeżona w części uzdrowiskowej, w rejonie obiektu o nazwie "Stanisław" i kawiarni "Drugie Życie Książek". Zabytkowa, widać to na pierwszy rzut oka. Robię więc foto i idę dalej. Dopiero w domu zaczynam się przypatrywać szczegółom. I zaczyna się robić ciekawie.

Po pierwsze firma. BUDDE & GOEHDE BERLIN. Niewiele w necie udało mi się na ten temat wyszperać. Firma, widać nawet po nazwie, że z Berlina. A poza tym niewiele prócz tego, że ich pokrywki porozrzucane są od Bałtyku po Sudety po różnych miasteczkach wzdłóż Odry po obu jej stronach. Dobra. Kogo to interesuje. W środku znaczek, pewnie firmowy symbol - gwiazda i jakieś połączenie liter. Trudno odcyfrować. Jakby E połączone z jego lustrzanym odbiciem. No i w końcu napis - Kanalisation von Rixdorf. Rixdorf - to kiedyś osobna miejscowość. Dzisiaj dzielnica Berlina. Lądecka pokrywka to więc pokrywka - hmmm - berlińska?

Pokrywka XCIII

Warszawa. Odwiedzona po raz kolejny w lipcu 2017 i jak zwykle mam nowe znaleziska. 

Pokrywka może i z wyglądu nudna, ale za to historyczna. Co my tutaj mamy? Dwa nazwiska i miasto. Szybki riserdż w internetach i już wiemy, że kółko pochodzi ze znanej, grudziądzkiej fabryki. Firma Herzfeld i Victorius została założona w roku 1862 w Grudziądzu przez dwóch żydowskich przedsiębiorców Józefa Herzfelda i Karola Victoriusa. Początkowo była to kuźnia, którą przekształcono następnie w odlewnię i emaliernię. Na początku XX w. fabrykę przejęli synowie założycieli. W 1920 r. przedsiębiorstwo przekształcono w spółkę akcyjną. 

Wychodzi na to, że pokrywkę wyprodukowano już po 1920. Ale pewnie przed 1939. Czyli rzecz jest przedwojenna. Ponoć w samym Grudziądzu pokrywek takich zatrzęsienie. Dobrze. Jeszcze nie byłem w Grudziądzu...

Namierzono na warszawskim Powiślu, w okolicy stacji kolejowej.